Oprogramowanie

Planowanie Zasobów Produkcyjnych ang. MRP II - Manufacturing Resource Planning. W celu odróżnienia od zwykłego MRP konieczne jest dodawanie rzymskiej liczby II, gdyż rozwinięcie tego skrótu jest inne.

Model MRP II w stosunku do MRP został rozbudowany o planowanie zdolności produkcyjnych (CRP) oraz o elementy związane z procesem sprzedaży i wspierające podejmowanie decyzji na szczeblach strategicznego zarządzania produkcją. Poza materiałami związanymi bezpośrednio z produkcją, MRP II uwzględnia także materiały pomocnicze, zasoby ludzkie, pieniądze, czas, środki trwałe i inne.

Amerykańskie stowarzyszenie sterowania produkcją i zapasami (APICS), które opracowało w latach 60. algorytm MRP i następnie rozwinęło go do tzw. MRP w zamkniętej pętli (MRP closed loop), a dalej do MRP II, oficjalnie ogłosiło w roku 1989 dokument „MRP II Standard System”. Dokument ten opisuje funkcje, jakie powinien realizować system klasy MRP II:

• Planowanie biznesowe (Business Planning) - tworzony jest tu ogólny plan działania przedsiębiorstwa.
• Bilansowanie produkcji i sprzedaży (Sales and Operation Planning - SOP) - w wyniku tych działań powstaje plan produkcji i sprzedaży mające na celu realizacji planu biznesowego. Plany te określają wzajemne zbilansowane wielkości sprzedaży, produkcji oraz poziomu zapasów magazynowych w poszczególnych okresach. Plany te będą wyznaczać plany wszystkich innych planów operacyjnych w przedsiębiorstwie.
• Zarządzanie popytem (Demand Management - DEM) - obejmuje prognozowanie i planowanie sprzedaży oraz potwierdzanie zamówień klientów. Jej celem jest określanie wielkości przyszłego popytu i ciągła aktualizacji tej wartości.
• Harmonogramowanie planu produkcji (Master Production Scheduling - MPS) - funkcja ta służy do zbilansowania podaży w kategoriach materiałów, zdolności produkcyjnych, minimalnych zapasów względem popytu wyrażonego prognozami, zamówieniami odbiorców, promocjami.
• Planowanie potrzeb materiałowych (Material Requirements Planning - MRP) - dzięki tej funkcji określone są harmonogramy zakupów, produkcji oraz montażu wszystkich części składowych wyrobu wraz z priorytetami dla zaopatrzenia i produkcji.
• Wspomaganie zarządzania strukturami materiałowymi (Bill of Material Subsystem) - dostarcza informacji koniecznych do obliczania wielkości zleceń produkcyjnych i zaopatrzeniowych oraz ich priorytetów.
• Ewidencja magazynowa (Inventory Transaction Subsystem - INV) - wspiera prowadzenie ewidencji gospodarki magazynowej, dostarcza do innych funkcji informacji o dostępnych zapasach elementów.
• Sterowanie zleceniami (Schedule Receipts Subsystem - SRS) - kontroluje spływ (przyjęcie na ewidencję) elementów zaopatrzeniowych i produkowanych, w tym zaplanowanych przez MRP i MPS.
• Sterowanie produkcją (Shop Floor Control - SFC) - umożliwia przekazywanie informacji o priorytetach między osobą planującą produkcję a stanowiskami roboczymi.
• Planowanie zdolności produkcyjnych (Capacity Requirements Planning - CRP) - służy do badania, czy opracowane plany produkcji i sprzedaży oraz harmonogramu są osiągalne.
• Sterowanie stanowiskami roboczymi (Input/Output Control) - wspomaga kontrole wykonania planu zdolności produkcyjnych. Służy do kontroli kolejek na poszczególnych stanowiskach roboczych, wielkości prac na wejściu i wyjściu stanowiska.
• Zaopatrzenie (Purchasing PUR) - funkcja ta wspomaga czynności związane z nabywaniem towarów i usług od dostawców. Pozwala ona tworzyć zlecenie zakupu czy harmonogram przyjęć dostaw.
• Planowanie zasobów dystrybucyjnych (Distribution Resource Planning - DRP) - wspomaga czynności związane z harmonogramowaniem przesunięć wyrobów pomiędzy punktami sieci dystrybucyjnej oraz planowaniem produkcji międzyzakładowej.
• Narzędzia i pomoce warsztatowe (Tooling) - służy do planowania dostępności właściwych narzędzi specjalnych, aby można było bez przeszkód wykonać plan produkcji.
• Planowanie finansowe (Financial Planning Interface) - zadaniem jego jest umożliwienie pobierania z systemu MRP II danych o charakterze finansowym, ich przetworzenie i przekazywanie do osób odpowiedzialnych za planowanie finansowe.
• Symulacje (Simulation) - umożliwia ocenę wpływu wprowadzonych zmian do poszczególnych elementów MRP II na plany finansowe, potrzeb materiałowych i zdolności wykonawczych.
• Pomiar wyników (Performance Measurement) - jest to forma ciągłej kontroli efektywności wykorzystania systemu MRP II. Związane jest to z ustalaniem celów, które MRP II ma osiągnąć i sprawdzaniem, jak udaje się te cele osiągnąć.

Koncepcja MRP II została później rozbudowana do MRP II+ oraz ERP. Obecnie pod pojęciem MRP II rozumiemy zarówno rozbudowany algorytm do planowania produkcji i zapotrzebowania na zasoby, jak i standard opracowany przez APICS, w którym centralne miejsce zajmuje algorytm MRP II.

Zobacz też

• MRP
• ERP
• MPS
• Algorytm MRP

Przypisy

1. ↑ Darryl V. Landvater, Christopher D. Gray „MRP II Standard System. A Handbook for Manufacturing Software Survival” wyd. Oliver Wight Limited Publications, Inc., Essex Junction, Vermont, USA, 1989r.

Komputerowe wspomaganie wytwarzania, CAM (ang. Computer Aided Manufacturing) – system komputerowy, który ma za zadanie integrację fazy projektowania i wytwarzania. Jeden z elementów zintegrowanego wspomagania wytwarzania (ang. Computer Integrated Manufacturing, CIM).

Cechą charakterystyczną systemu jest transformacja (przetwarzanie) obiektów (modeli powstałych w wyniku modelowania komputerowego 2D/3D; modeler może, ale nie musi być częścią składową programu CAM) na instrukcje maszynowe (dokładnie: na instrukcje sterujące pozycją narzędzia obróbczego; maszyny sterowane numerycznie NC i CNC), które umożliwiają wytwarzanie elementów.

Przykłady oprogramowania:

• ADEM
• AlphaCAM
• CATIA
• Cadwork 3DCAD/CAM
• DELCAM
• EdgeCAM
• Radan
• Esprit
• GibbsCAM
• MasterCAM
• ProCam II
• Pro Engineer
• SolidCAM
• MTS
• SolidWorks
• SurfCAM
• Unigraphics
• Work Nc
• TopSolid’CAM
• SprutCAM
• CAM Express
• NX

QlikView - narzędzie Business intelligence pozwalające na zbudowanie całościowego systemu BI w przedsiębiorstwie. W odróżnieniu od innych narzędzi bazujących na technologii OLAP, QlikView nie korzysta z żadnych preagregatów. Dane z systemów źródłowych ładowane są do natywnego formatu .qvw który stanowi bezpośrednie źródło danych dla warstwy prezentacyjnej i analitycznej. Dane podzczas ładowania poddawane są silnej kompresji, co redukuje rozmiar danych do 5-10% w stosunku do wielkości RDB. Podczas pracy z narzędziem cały plik z danym ładowany jest do pamięci RAM i bespośrednio w niej liczone są potrzebne sumowania w zależności od zadanej selekcji. Zeletą tego podejścia jest niespotykana w innych narzędziach interaktywność i szybkość działania.

Linki zewnętrzne

• Oficjalna strona ((ang.)

Authorware - firma powstała w 1987 r., założona przez Michaela Allena, jak również projekt multimedialny opracowany przez tę firmę. Allen był współtwórcą PLATO Learning Management System (PLM) - systemu nauczania rozwijanego w latach 70. Firma Authorware połączyła się w 1992 r. MacroMind-Paracomp, tworząc firmę Macromedia. Macromedia została w roku 2005 zakupiona przez Adobe Systems.

System Authorware (rozumiany jako klasa oprogramowania) jest interpretowanym, graficznym językiem programowania opartym na diagramach i pozwalającym na łączenie w aplikacji tekstu, dźwięku, grafiki, animacji i filmów.

Praca z systemami Authoware polega na tworzeniu diagramu ilustrującego strukturę aplikacji. Użytkownik może dodawać i zarządzać elementami tej aplikacji - dźwiękiem, grafiką, tekstem, a także dodawać elementy nawigacji, jak odsyłacze, przyciski i menu. Możliwe jest też używanie elementów programowania - zmiennych, funkcji i wyrażeń. Najczęściej wykorzystuje się je do tworzenia interaktywnych przewodników czy instrukcji, przez co są szczególnie przydatne zarówno w biznesie, jak i szeroko rozumianej edukacji, oszczędzając autorom kosztownych szkoleń.

Obecnie jednym z najpowszechniej używanych pakietów oprogramowania autorskiego jest Adobe Authoware, współpracujący z innymi aplikacjami tej firmy, jak Adobe Director.

Zobacz też

• Adobe Flash

Linki zewnętrzne

• Oficjalna strona Adobe Authorware (ang.)

Zarządzanie relacjami z klientami lub System relacji z klientami, CRM (ang. Customer Relationship Management) to zestaw narzędzi i procedur istotnych w zarządzaniu kontaktami z klientami.

CRM należy traktować nie tylko jako narzędzie, ale jako część strategii i filozofii biznesu, gdzie stały kontakt i zadowolenie klienta jest kluczową wartością. Istotną kwestią jest zapewnienie jednolitego systemu we wszystkich procesach biznesowych – od początku procesu sprzedaży poprzez serwis do sporządzania odpowiednich statystyk wykorzystywanych przy tworzeniu portfela produktów.

Sam sposób komunikacji dla systemu CRM nie jest sprawą pierwszoplanową, a jedynie narzędziem. Systemy CRM obudowane są w różnorodne moduły komunikacji.

Sprawne działanie systemu CRM nie byłoby możliwe bez systemów baz danych i systemów informatycznych.

CRM to nie jest system informatyczny, tylko jak określa to wielu praktyków jest przyjętą strategią, filozofią działania przedsiębiorstwa, która ma na celu poprawę kontaktów z klientami, przez co możliwy jest dynamiczniejszy rozwój przedsiębiorstwa i lepsza realizacja wyznaczonego celu – osiągniecie zysku.

Uwaga! Tego samego skrótu (CRM) używa się również względem Marketingu zaangażowanego społecznie (ang. Cause Related Marketing).

Spis treści

• 1 Zastosowania systemów “klasy CRM”
• 2 Architektura CRM
• 3 Związek z klientem
• 4 Narzędzia CRM
• 5 Historia CRM

//

Zastosowania systemów “klasy CRM”

• W systemie informatycznym odnotowano kupno usługi lub towaru.
• Niezapłacenie rachunku w odpowiednim terminie powoduje podjęcie akcji wysłania ponaglenia.
• Jeśli system nie odnotuje wpływu pieniędzy w odpowiednim czasie spróbuje podjąć próbę przypomnienia klientowi o tym fakcie np. automatycznie drukując korespondencję do wysyłki, wysyłając SMS itp.
• Jeśli okaże się, że np. ponaglenie nie przyniosło skutku, system “klasy CRM” może dodać takiego klienta do kolejki rozmów telefonicznych pracownika firmy lub powiadomić prawnika firmy z prośbą wszczęcia postępowania sądowego.
• Automatyzacja wysyłania kartek urodzinowych dla klientów firmy, ofert handlowych (często sprofilowanych dzięki danym wcześniej zebranym w CRM).

Z front-office różnych systemów CRM spotykamy się codziennie np. korzystając z Błękitnej Linii TP S.A.. Jest to przykład wykorzystania CRM w tzw. Call center. Klient dzwoniąc na infolinię, po podaniu swoich danych jest identyfikowany przez obsługującą go osobę, która uzyskuje te dane z systemu CRM.

Z (back–office), korzysta z danych mających swe źródło w systemach transakcyjnych. Dane te pochodzą głównie z działów sprzedaży, marketingu, serwisu. Na jego podstawie możliwe jest uzyskanie materiału analitycznego, który stanowi podstawę do dalszych działań.

Systemy “klasy CRM” są często integralną częścią całego systemu informatycznego. Przykładem może być połączenie w systemach SAP systemu CRM z systemem R/3. Mamy tu możliwość tworzenia dokumentów sprzedaży w systemie CRM i przekazywania informacji o tych dokumentach do systemu R/3, w którym może się odbywać dalsza część procesu biznesowego (jak np. zamówienie części potrzebnych do wytworzenia sprzedawanego produktu czy chociażby część procesu związanego z dostawą, czyli generowanie dokumentów sprzedaży). Oznacza, to, że każdy obszar działalności dzięki tym systemom może być ze sobą zintegrowany.

Systemy CRM często wykorzystywane są też w firmach korzystających z sieci mobilnych sprzedawców. Jest to możliwe dzięki takim funkcjom jak Mobile Sales. Na przenośnych komputerach sprzedawców instalowane są aplikacje pozwalające na synchronizację z centralnym systemem CRM. Łączą się oni co jakiś czas z systemem centralnym, dzięki czemu zmienione przez nich dane bądź informacje o nowych klientach przesyłane są do centralnego systemu. Z drugiej strony dostarczane są aktualizacje danych, w zależności od tzw. subskrypcji. Do każdego sprzedawcy możemy przypisać inne subskrypcje. Subskrypcje mają zminimalizować transfer danych do niezbędnego minimum (np. sprzedawcy działającego na terenie Polski północnej nie są dostarczane informacje o klientach z z Polski południowej).

Systemy “klasy CRM” ułatwiają stworzenie klasyfikacji klientów z podziałem, np na klientów kluczowych (przynoszących zasadniczy zysk) i klientów mniej opłacalnych, a czasem nawet nieopłacalnych (generujących zbyt małe zyski lub wręcz straty). Tej klasyfikacji dokonuje się m.in. poprzez: analizę RFM, analizę LVT, macierz możliwego do osiągnięcia zysku (ang. profit opportunity cycle), analiza opłacalności relacji klient – produkt.

Po dokonaniu klasyfikacji klientów i produktów na odpowiednie grupy, przedsiębiorstwo w stosunku do nich podejmuje odpowiednią decyzję. I tak, wskazuje się na następujące, możliwe do realizacji (najkorzystniejsze), alternatywne rozstrzygnięcia:

• przekonanie nieopłacalnych klientów do rezygnacji z dalszej współpracy lub przekonanie ich do zakupu produktów wysoko opłacalnych dla przedsiębiorstwa;
• zwiększenie ceny za mało opłacalne produkty lub wycofanie ich z rynku.

Architektura CRM

Istnieją trzy istotne elementy dla systemu CRM:

• Operacyjny (front-office) – odpowiadający za automatyzację podstawowych procesów biznesowych (marketing, sprzedaż, serwis).
• Analityczny (back-office) – odpowiadający za analizę zachowań klientów na podstawie danych zgromadzonych w elemencie operacyjnym.
• Komunikacyjny – odpowiadający za komunikację z klientami.

Od strony technicznej system CRM składa się z trzech warstw:

• serwera aplikacji;
• serwera baz danych;
• warstwy interfejsu.

Związek z klientem

Wszystkie relacje związane z danym klientem określamy mianem związku. Składa się z epizodów, które dzieli się na:

• transakcje finansowo-towarowo-usługowe;
• kontakty, rozmowy.

Narzędzia CRM

• SFA – automatyzacja sprzedaży (ang. Sales Force Automation).
• Call center (ang.).
• Contact Center (ang.).
• Knowledge Management (ang.) – zarządzanie wiedzą.
• Campaign Management (ang.) – zarządzanie kampaniami.
• Lead Management (ang.) – zarządzanie namiarami.
• Key Account Management (ang.) – zarządzanie klientami kluczowymi.
• Trade Promotion Management (ang.) – zarządzanie promocjami.

Historia CRM

CRM powstał w latach 90. wchłaniając wcześniejsze systemy utworzone w latach 80.: SFA (ang. Sales Force Automation) wprowadzony dla automatyzacji procesów sprzedaży i CSS (ang. Customer Service Support) dla usprawnienia obsługi serwisowej po sprzedaży.

Komputerowe wspomaganie wytwarzania, CAM (ang. Computer Aided Manufacturing) – system komputerowy, który ma za zadanie integrację fazy projektowania i wytwarzania. Jeden z elementów zintegrowanego wspomagania wytwarzania (ang. Computer Integrated Manufacturing, CIM).

Cechą charakterystyczną systemu jest transformacja (przetwarzanie) obiektów (modeli powstałych w wyniku modelowania komputerowego 2D/3D; modeler może, ale nie musi być częścią składową programu CAM) na instrukcje maszynowe (dokładnie: na instrukcje sterujące pozycją narzędzia obróbczego; maszyny sterowane numerycznie NC i CNC), które umożliwiają wytwarzanie elementów.

Przykłady oprogramowania:

• ADEM
• AlphaCAM
• CATIA
• Cadwork 3DCAD/CAM
• DELCAM
• EdgeCAM
• Radan
• Esprit
• GibbsCAM
• MasterCAM
• ProCam II
• Pro Engineer
• SolidCAM
• MTS
• SolidWorks
• SurfCAM
• Unigraphics
• Work Nc
• TopSolid’CAM
• SprutCAM
• CAM Express
• NX

Rewizor 3 EURO to nowa wersja systemu finansowo-księgowego wyprodukowanego przez wrocławską firmę InsERT. Program służy do prowadzenia pełnej księgowości. Dostosowany jest do zmian wynikających ze wstąpienia Polski do Unii Europejskiej.

Rewizor 3 EURO przeznaczony jest do prowadzenia księgi handlowej, ale również umożliwia obsługę zewidencjonowanych środków trwałych. Program jest propozycją dla księgowych i menadżerów, którzy szukają narzędzia wspomagającego zarządzanie małym i średnim przedsiębiorstwem. Rewizor 3 EURO stanowi rozszerzenie do Rewizora 3.

Spis treści

• 1 Wymagania prawne
• 2 Wymagania sprzętowe
• 3 Możliwości programu
• 4 Podstawowe elementy programu
  • 4.1 Księgowy
  • 4.2 Administrator
• 5 Linki zewnętrzne

//

Wymagania prawne

Polskie prawo nakłada na użytkowników programów umożliwiających prowadzenie ksiąg rachunkowych przy użyciu komputera szereg obowiązków. Użytkownik musi posiadać dokumentację opisującą w języku polskim sposób prowadzenia ksiąg rachunkowych.

Zapisy księgowe utrwalone na magnetycznych nośnikach informacji powinny zostać wydrukowane lub przeniesione na inny trwały nośnik (np. dysk optyczny) w określonych terminach. Księgi rachunkowe należy wydrukować nie później niż na koniec roku obrotowego. Za równoważne z wydrukowaniem uznaje się przeniesienie treści ksiąg rachunkowych na inny komputerowy nośnik danych zapewniający trwałość zapisu informacji przez czas nie krótszy od wymaganego dla przechowywania ksiąg rachunkowych.

Zbiory stanowiące księgę rachunkową muszą być odpowiednio chronione. Ustawa o rachunkowości określa, że ochrona ta powinna polegać na:

• stosowaniu odpowiednich nośników informacji gwarantujących bezpieczeństwo zgromadzonych na nich danych,
• doborze odpowiednich środków ochrony zewnętrznej,
• systematycznym tworzeniu rezerwowych kopii zbiorów (archiwizacja danych),
• uniemożliwieniu dostępu do programu osobom, których wcześniej do tego nie upoważniono.

Wymagania sprzętowe

• system operacyjny MS-DOS 6.0 lub późniejszy albo Windows 9x, Me, 2000, XP (program uruchomiany w oknie MS-DOS),
• procesor Pentium 200 lub lepszy,
• 16 MB pamięci RAM lub więcej,
• 20 MB wolnego miejsca na twardym dysku,
• karta graficzna VGA.

Możliwości programu

• wzorcowe plany kont uzależnione od profilu działalności podmiotu,
• dekretowanie oraz księgowanie dokumentów,
• dekretacja w dowolnej walucie oraz rozliczanie różnic kursowych,
• dokumenty kasowe, polecenia przelewu i pobrania, wpłaty do banku,
• współpraca z systemami homebankingowymi,
• analiza stanu należności i zobowiązań, wskaźników finansowych,
• ewidencja i rejestry VAT,
• obsługa środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (ewidencja, transakcje, amortyzacja, historia operacji),
• tworzenie, wydruk oraz eksport dokumentów, zestawień, raportów oraz deklaracji,
• archiwizacja danych.

Podstawowe elementy programu

Rewizor 3 EURO został podzielony na dwa moduły stałe (Księgowy i Administrator) oraz menu użytkownika.

Księgowy

Księgowy to moduł programu, który jest odpowiedzialny za podstawowe funkcje związane z księgą handlową. Należą do nich:

• założenie planu kont,
• wprowadzenie i zatwierdzenie bilansu otwarcia,
• dekretowanie dokumentów,
• księgowanie dokumentów,
• prowadzenie sprawozdawczości księgowej,
• kontrolowanie stanu firmy.

Administrator

Administrator jest odpowiedzialny za ustalenie konfiguracji systemu oraz za określanie parametrów pracy programu. Moduł ten odpowiada również za kontrolę i naprawę danych po awariach komputera oraz zawiera szereg innych, usprawniających pracę mechanizmów, np. zerowanie rozrachunków, terminarz z alarmem, archiwalia.

Linki zewnętrzne

Strona internetowa firmy InsERT

ebXML (ang. electronic business XML) - ramy do projektowania opartego na XML słownika dla transakcji biznesowych. ebXML powstał na bazie prac United Nations Centre for Trade Facilitation and Electronic Business (UN/CEFACT) i dostarcza deskryptory do modelowania procesów biznesowych, które zawierają definicje komponentów software’owych.

ebXML został zaprojektowany dla ułatwienia globalnej wymienności danych i ułatwienia przechodzenia od starszych schematów wymiany danych (EDI) do Internetu. Specyfikacje ebXML są sponsorowane przez OASIS i UN/CEFACT.

Zobacz też

• UBL

Linki zewnętrzne

• Witryna ebXML

System komputerowo wspomaganego planowania procesów CAP -ang. Computer Aided Planning. Oprogramowanie stosowane w zarządzaniu przedsiębiorstwem, część składowa CIM.

Na komputerowo wspomagane planowanie składają się narzędzia, które wspomagają realizację zadań związanych z planowaniem pracy (realizacji procesów). Służą one integracji działań ludzi i środków produkcji, w celu wypełnienia zadań produkcyjnych zgodnie z kryteriami ekonomicznymi. Do zakresu komputerowo wspomaganego planowania pracy zaliczane są następujące dziedziny:

• planowanie montażu,
• sporządzanie planu pracy,
• programowanie obrabiarek sterowanych numerycznie,
• programowanie robotów przemysłowych,
• programowanie pomiarowych maszyn koordynacyjnych,
• planowanie kontroli.

Planowanie procesów zajmuje centralne miejsce w ramach technicznej realizacji zlecenia między konstrukcją a produkcją.

Report Composer

Jest to intuicyjne, przyjazne dla użytkownika narzędzie do tworzenia raportów w systemie SAP Business One. Raporty można tworzyć za pomocą prostego edytora wykorzystującego funkcję Przeciągnij i upuść. Zadaniem użytkownika jest jedynie zaznaczenie pozycji, która powinna zostać zawarta w raporcie (np. konta, działy, produkty lub kwoty). Wszystko to dzieje się bez konieczności posiadania wiedzy o skomplikowanych formularzach. Użytkownik może utworzyć zaawansowany raport w kilka sekund.