December 31st, 2009

CDN – marka oprogramowania do zarządzania przedsiębiorstwem. Do 2001 producent oprogramowania do zarządzania przedsiębiorstwem w Polsce. Od 2001 sektor w spółce giełdowej Comarch S.A. (od 2003 100% udziałów) zastepując człon “CDN” hasłem “Comarch”. Oprogramowanie Comarch sprzedawane jest głównie przez Sieć ponad 900 Partnerów. Do grupy systemów Comarch należą:

  • Comarch Klasyka (dawniej CDN Klasyka) – najstarszy program firmy Comarch CDN,
  • Comarch OPT!MA (dawniej CDN OPT!MA) – pracujący pod systemem Windows, przeznaczony dla mikro, małych i średnich firm,
  • Comarch Online (dawniej CDN Online) – model udostępniania produktów Comarch CDN poprzez Internet,
  • Comarch CDN XL (dawniej CDN XL) – największy z systemów CDN, system klasy ERP przeznaczony dla średnich i dużych firm,
  • Comarch ALTUM – nowa platforma ERP firmy Comarch, obecna na rynku polskim od 2009 r.
  • Comarch Retail – system do zarządzania siecią sklepów detalicznych.

Przypisy

  1. “Comarch kupił CDN”, Money.pl 2003/10/08
  2. “Systemy Comarch CDN od dziś wyłącznie pod marką Comarch”, Comarch SA 2009/08/03

Linki zewnętrzne

December 30th, 2009

OpenQuant – oprogramowanie deweloperskie przeznaczone do tworzenia automatycznych platform transakcyjnych. Tego rodzaju transakcje przeprowadzane są cyfrowo w handlu papierami wartościowymi na rynkach finansowych, np. kontraktami różnic kursowych w walutach, lub akcjami spółek.

Oprogramowanie to wspiera języki programowania C# i Visual Basic, a interfejsem przypomina Visual Studio.

OpenQuant pozwala na wykorzystanie wbudowanych strategii, tworzenie własnych strategii, testowanie i uruchamianie w trybie rzeczywistym (zastowowanie strategii, przeprowadzane transakcje i pomiary wartości są wtedy przeprowadzane bez opóźnień). Producentem tego oprogramowania jest przedsiebiorstwo Smartquant, wg którego, Openquant jest szeroko stosowany na rynkach finansowych, począwszy od 1997.

Przypisy

  1. OpenQuant (ang.). .

Linki zewnętrzne

December 29th, 2009

Zarządzanie relacjami z klientami lub System relacji z klientami, CRM (ang. Customer Relationship Management) to zestaw narzędzi i procedur istotnych w zarządzaniu kontaktami z klientami.

CRM należy traktować nie tylko jako narzędzie, ale jako część strategii i filozofii biznesu, gdzie stały kontakt i zadowolenie klienta jest kluczową wartością. Istotną kwestią jest zapewnienie jednolitego systemu we wszystkich procesach biznesowych – od początku procesu sprzedaży poprzez serwis do sporządzania odpowiednich statystyk wykorzystywanych przy tworzeniu portfela produktów.

Sam sposób komunikacji dla systemu CRM nie jest sprawą pierwszoplanową, a jedynie narzędziem. Systemy CRM obudowane są w różnorodne moduły komunikacji.

Sprawne działanie systemu CRM nie byłoby możliwe bez systemów baz danych i systemów informatycznych.

CRM to nie jest system informatyczny, tylko jak określa to wielu praktyków jest przyjętą strategią, filozofią działania przedsiębiorstwa, która ma na celu poprawę kontaktów z klientami, przez co możliwy jest dynamiczniejszy rozwój przedsiębiorstwa i lepsza realizacja wyznaczonego celu – osiągniecie zysku.

Spis treści

//

Zastosowania systemów “klasy CRM”

  • W systemie informatycznym odnotowano kupno usługi lub towaru.
  • Niezapłacenie rachunku w odpowiednim terminie powoduje podjęcie akcji wysłania ponaglenia.
  • Jeśli system nie odnotuje wpływu pieniędzy w odpowiednim czasie spróbuje podjąć próbę przypomnienia klientowi o tym fakcie np. automatycznie drukując korespondencję do wysyłki, wysyłając SMS itp.
  • Jeśli okaże się, że np. ponaglenie nie przyniosło skutku, system “klasy CRM” może dodać takiego klienta do kolejki rozmów telefonicznych pracownika firmy lub powiadomić prawnika firmy z prośbą wszczęcia postępowania sądowego.
  • Automatyzacja wysyłania kartek urodzinowych dla klientów firmy, ofert handlowych (często sprofilowanych dzięki danym wcześniej zebranym w CRM).

Z front-office różnych systemów CRM spotykamy się codziennie np. korzystając z Błękitnej Linii TP S.A.. Jest to przykład wykorzystania CRM w tzw. Call center. Klient dzwoniąc na infolinię, po podaniu swoich danych jest identyfikowany przez obsługującą go osobę, która uzyskuje te dane z systemu CRM.

Z (back–office), korzysta z danych mających swe źródło w systemach transakcyjnych. Dane te pochodzą głównie z działów sprzedaży, marketingu, serwisu. Na jego podstawie możliwe jest uzyskanie materiału analitycznego, który stanowi podstawę do dalszych działań.

Systemy “klasy CRM” są często integralną częścią całego systemu informatycznego. Przykładem może być połączenie w systemach SAP systemu CRM z systemem R/3. Mamy tu możliwość tworzenia dokumentów sprzedaży w systemie CRM i przekazywania informacji o tych dokumentach do systemu R/3, w którym może się odbywać dalsza część procesu biznesowego (jak np. zamówienie części potrzebnych do wytworzenia sprzedawanego produktu czy chociażby część procesu związanego z dostawą, czyli generowanie dokumentów sprzedaży). Oznacza, to, że każdy obszar działalności dzięki tym systemom może być ze sobą zintegrowany.

Systemy CRM często wykorzystywane są też w firmach korzystających z sieci mobilnych sprzedawców. Jest to możliwe dzięki takim funkcjom jak Mobile Sales. Na przenośnych komputerach sprzedawców instalowane są aplikacje pozwalające na synchronizację z centralnym systemem CRM. Łączą się oni co jakiś czas z systemem centralnym, dzięki czemu zmienione przez nich dane bądź informacje o nowych klientach przesyłane są do centralnego systemu. Z drugiej strony dostarczane są aktualizacje danych, w zależności od tzw. subskrypcji. Do każdego sprzedawcy możemy przypisać inne subskrypcje. Subskrypcje mają zminimalizować transfer danych do niezbędnego minimum (np. sprzedawcy działającego na terenie Polski północnej nie są dostarczane informacje o klientach z z Polski południowej).

Systemy “klasy CRM” ułatwiają stworzenie klasyfikacji klientów z podziałem, np na klientów kluczowych (przynoszących zasadniczy zysk) i klientów mniej opłacalnych, a czasem nawet nieopłacalnych (generujących zbyt małe zyski lub wręcz straty). Tej klasyfikacji dokonuje się m.in. poprzez: analizę RFM, analizę LVT, macierz możliwego do osiągnięcia zysku (ang. profit opportunity cycle), analiza opłacalności relacji klient – produkt.

Po dokonaniu klasyfikacji klientów i produktów na odpowiednie grupy, przedsiębiorstwo w stosunku do nich podejmuje odpowiednią decyzję. I tak, wskazuje się na następujące, możliwe do realizacji (najkorzystniejsze), alternatywne rozstrzygnięcia:

  • przekonanie nieopłacalnych klientów do rezygnacji z dalszej współpracy lub przekonanie ich do zakupu produktów wysoko opłacalnych dla przedsiębiorstwa;
  • zwiększenie ceny za mało opłacalne produkty lub wycofanie ich z rynku.

Architektura CRM

Istnieją trzy istotne elementy dla systemu CRM:

  • Operacyjny (front-office) – odpowiadający za automatyzację podstawowych procesów biznesowych (marketing, sprzedaż, serwis).
  • Analityczny (back-office) – odpowiadający za analizę zachowań klientów na podstawie danych zgromadzonych w elemencie operacyjnym.
  • Komunikacyjny – odpowiadający za komunikację z klientami.

Od strony technicznej system CRM składa się z trzech warstw:

  • serwera aplikacji;
  • serwera baz danych;
  • warstwy interfejsu.

Związek z klientem

Wszystkie relacje związane z danym klientem określamy mianem związku. Składa się z epizodów, które dzieli się na:

  • transakcje finansowo-towarowo-usługowe;
  • kontakty, rozmowy.

Narzędzia CRM

  • SFA – automatyzacja sprzedaży (ang. Sales Force Automation).
  • Call center (ang.).
  • Contact Center (ang.).
  • Knowledge Management (ang.) – zarządzanie wiedzą.
  • Campaign Management (ang.) – zarządzanie kampaniami.
  • Lead Management (ang.) – zarządzanie namiarami.
  • Key Account Management (ang.) – zarządzanie klientami kluczowymi.
  • Trade Promotion Management (ang.) – zarządzanie promocjami.

Historia CRM

CRM powstał w latach 90. wchłaniając wcześniejsze systemy utworzone w latach 80.: SFA (ang. Sales Force Automation) wprowadzony dla automatyzacji procesów sprzedaży i CSS (ang. Customer Service Support) dla usprawnienia obsługi serwisowej po sprzedaży.

December 28th, 2009

Ten artykuł dotyczy przysyłania informacji o transakcjach biznesowych. Zobacz też: inne znaczenia skrótu “EDI”.

Elektroniczna wymiana danych (EDI, ang. Electronic Data Interchange) - transfer biznesowej informacji transakcyjnej od komputera do komputera z wykorzystaniem standardowych, zaakceptowanych formatów komunikatu.


EDI określa sposób wymiany pomiędzy komputerami stron dokładnie określonych co do formatu komunikatów zawierających treści inne niż mechanizmy przekazu środków pieniężnych. W ramach EDI definiuje się sekwencję komunikatów między stronami transmisji, przy czym każda z nich może być jej nadawcą lub odbiorcą. Dane zawierające treść dokumentów mogą być przesłane od nadawcy do odbiorcy poprzez środki porozumiewania się na odległość lub też mogą być przewiezione na nośniku pamięci.

Celem EDI jest wyeliminowanie wielokrotnego wprowadzania danych oraz przyspieszenie i zwiększenie dokładności przepływu informacji dzięki połączeniu odpowiednich aplikacji komputerowych w firmach uczestniczących w wymianie. Użycie EDI pozwala poprawić czasową dostępność informacji logistycznej, poszerzyć i uściślić dane, a także zmniejszyć pracochłonność procesu. Aby w pełni wykorzystać zalety EDI, uczestnicy kanału logistycznego powinni się komunikować za pośrednictwem komputera. Innymi słowy, efektywne wdrożenie EDI wymaga bezpośredniej komunikacji między systemami komputerowymi zarówno nabywców jak i sprzedawców produktu.

Komunikaty EDI są technicznym sposobem zapisu komunikacji biznesowej pomiędzy dwoma stronami (wewnątrz lub na zewnątrz przedsiębiorstwa). Standardy EDI określają ściśle format przesyłanego dokumentu.

EDI nie określa sposobu przesyłania komunikatów - mogą one być przesyłane przez dowolne medium, którym posługują się obie strony transmisji. Może to być transmisja modemowa, poprzez FTP, HTTP, AS1, AS2. IETF określiła standardy przesyłu komunikatów EDI przez Internet: w 2002 RFC3335 określił sposób przesyłania EDI poprzez pocztę elektroniczą, a w 2005 roku określono sposób przesyłania przez HTTP z użyciem MIME (tzw. EDIINT, AS2) w RFC4130.

Istnieją cztery standardy komunikatów EDI:

  • Zalecany przez Narody Zjednoczone EDIFACT - jedyny standard międzynarodowy, stosowany przeważnie poza krajami Ameryki Północnej.
  • Amerykański standard ANSI ASC X12 - stosowany głównie w Ameryce Północnej.
  • Standard TRADACOMS rozwijany przez ANA (Article Numbering Association) stosowany w handlu detalicznym w Wielkiej Brytanii.
  • Standard ODETTE stosowany w europejskim przemyśle motoryzacyjnym.

Przypisy

  1. Federal Information Processing Standards Publication 161-2, NIST 1996.
December 27th, 2009

Impuls 5 - zintegrowany system informatyczny klasy MRP II/ERP wspomagający zarządzanie w przedsiębiorstwie, składający się z wielu wspólnie uzupełniających się aplikacji (modułów), do których możemy zaliczyć min:

  • Środki trwałe
  • Gospodarka materiałowa
  • Kadry i płace
  • Finanse-Księgowość-Koszty

Program rozwijany jest przez firmę Biuro Projektowania Systemów Cyfrowych S.A..

Linki zewnętrzne

December 25th, 2009

Zarządzanie łańcuchem dostaw (ang. Supply Chain Management (SCM)) - rozwiązania informatyczne, które służą przedsiębiorstwu do zarządzania sieciowym łańcuchem dostaw. Dzięki nim możliwa jest synchronizacja przepływu materiałów pomiędzy poszczególnymi kooperantami, co wyraźnie ułatwia firmie dostosowanie się do określonego popytu rynkowego. Zajmują się przepływem informacji, produktów i usług. Wewnętrzne SCM obejmuje zagadnienia związane z zaopatrzeniem, produkcją i dystrybucją. Zewnętrzne SCM integruje przedsiębiorstwo z jego dostawcami i klientami.

Rozwiązania SCM wykorzystuje się przede wszystkim w fazie projektowania produktu, wyboru źródeł zaopatrzenia, przewidywania popytu na wyroby, oraz sterowania ich dystrybucją. Zawierają bowiem specjalistyczne narzędzia, które umożliwiają nadzór nad poszczególnymi działaniami logistycznymi firmy.

Spis treści

//

Korzyści

Do korzyści, które przynoszą systemy SCM, z całą pewnością można zaliczyć:

  • integrację wewnętrznych i zewnętrznych procesów biznesowych firmy przy użyciu Internetu,
  • integrację z rynkami elektronicznymi,
  • ułatwienie globalnego planowania poziomu popytu na określone wyroby,
  • możliwość dokonywania bieżących symulacji rynkowych, umożliwiających błyskawiczną reakcję na pojawiające się zapotrzebowania ze strony klientów,
  • możliwość optymalizacji źródeł dostaw,
  • jednoczesne planowanie specjalistycznych potrzeb materiałowych i określanie zdolności produkcyjnych,
  • zapewnienie przejrzystości wzajemnych współzależności pomiędzy poszczególnymi ogniwami łańcucha dostaw,
  • tworzenie zbiorczych planów związanych z zaopatrzeniem, magazynowaniem, produkcją oraz transportem wytwarzanych dóbr,
  • definiowanie wszystkich ograniczeń istniejących sieci dostaw.

VMI – zarządzanie zapasami przez dostawcę

Jednym z wielu instrumentów zarządzania logistyką jest VMI (vendor managed inventory), zwany również jako SMI (supplier managed inventory). Oznacza on optymalizację funkcjonowania łańcucha dostaw w wyniku zarządzania zapasami producenta lub dystrybutora przez dostawcę, który decyduje o czasie i wielkości dostawy, gwarantując jednocześnie pełną dostępność produktów.

VMI jest, więc procesem, w którym dostawca sam generuje zamówienia na rzecz klienta zgodnie z jego potrzebami, na podstawie informacji otrzymywanych od odbiorcy. Instrument ten najlepiej stosować w odniesieniu do produktów o łatwym do przewidzenia popycie oraz takich, dla których standardowa procedura zamówień jest kosztowna. Rozwiązanie to odciąża odbiorcę od ponoszenia kosztów zamrożonego kapitału i od ryzyka wahań sezonowych. W takiej sytuacji oprócz VMI często oferuje się dodatkowe rozwiązanie w postaci umowy consignment stock.

Rozpoczęcie współpracy na zasadach VMI musi się odbywać za zgodą obu stron. Jednak często dostawca lub odbiorca narzuca tę formę jako niezbędna do podjęcia współpracy. Może to wynikać zarówno z sił przetargowych, jak i wymagań technologiczno-informatycznych u strony narzucającej.

Proces VMI z opcją consignment stock (składu konsygnacyjnego) przebiega następująco:

  • dostawca otrzymuje prognozę, którą potwierdza w formie delivery commitment (umowa dotycząca zobowiązania się dostawcy do dostarczenia produktów na podstawie prognozy i innych danych);
  • dostawca dostarcza towar na podstawie prognozy, aby utrzymać uzgodniony poziom zapasów u producenta;
  • zapasy dostarczone przez dostawcę są składowane w sposób fizyczny i logiczny, wyodrębniony;
  • dostawca dostaje raport opracowany na podstawie list pobrań, zgodnych z bieżącym zużyciem;
  • audyt zapasów jest dokonywany na podstawie ustaleń;
  • naliczanie należności jest dokonywane automatycznie (self-billing), płatności są przekazywane w normalnym cyklu.

Korzyści ze stosowania VMI / SMI:

  • obejmuje obie strony – redukcja błędów w danych i w wykonywanych operacjach, poprawa szybkości przebiegu procesu, zaangażowanie w podwyższenie standardów obsługi klienta finalnego, zacieśnienie współpracy, zmniejszenie wymaganego kapitału pracującego, kompresja czasu, ograniczenie liczby zwrotów oraz pilnych dostaw;
  • producent lub dystrybutor – redukcja braków w zapasach i ich ogólnego poziomu, spadek kosztów planowania oraz składania zamówień, poprawa poziomu obsługi klienta, przeniesienie odpowiedzialności za utrzymywanie zapasów na dostawcę, uproszczenie procedur administracyjnych, zabezpieczenie przedsiębiorstwa przed negatywną sytuacja na rynkach dostarczanych materiałów i komponentów, zaangażowanie konieczne tylko w przypadku wystąpienia problemów;
  • dostawcy – minimalizacja błędów w prognozowaniu, wpływ promocji łatwy do uwzględnienia w planach zapasów, redukcja błędów w zamówieniach, znajomość stanów zapasów pozwala na stosowanie priorytetów w realizacji dostaw, przewidywanie potrzeb przed ich faktycznym wystąpieniem, optymalizacja produkcji, zmniejszenie błędów w prognozowaniu, stabilność relacji z klientem;
  • ogólne – wyższa retencja klientów, zredukowanie niepewności co do wysokości popytu, niższe zapasy wymagane w poszczególnych ogniwach łańcucha dostaw

źródło: - „Instrumenty zarządzania logistycznego”, praca zbiorowa pod redakcją Marka Ciesielskiego

Wykorzystywane technologie

  • EDI
  • kody kreskowe
  • rynki elektronicze
  • RFID

Zobacz też

  • Logistyka
  • Model referencyjny łańcucha dostaw
December 25th, 2009

VideoTEL

Home Banking

Producent
Sygnity S.A.

System operacyjny
Microsoft Windows

Aktualna wersja stabilna
5.5.248.4032

www.videotel.sygnity.pl

VideoTEL – oprogramowanie klasy Home Banking do obsługi bankowości elektronicznej, przeznaczone dla średnich i dużych firm współpracujących z jednym lub kilkoma bankami. Program VideoTEL jest produktem firmy VideoTEL sp. z o.o. przejętej w 2000 roku przez ComputerLand (obecnie Sygnity). W Polsce stosowany m.in. przez Bank Millennium, Bank BPH, InvestBank, Kredyt Bank i Narodowy Bank Polski. Jednym z twórców systemu jest polski informatyk, Paweł Basaj.

Linki zewnętrzne

December 23rd, 2009

Report Composer

Jest to intuicyjne, przyjazne dla użytkownika narzędzie do tworzenia raportów w systemie SAP Business One. Raporty można tworzyć za pomocą prostego edytora wykorzystującego funkcję Przeciągnij i upuść. Zadaniem użytkownika jest jedynie zaznaczenie pozycji, która powinna zostać zawarta w raporcie (np. konta, działy, produkty lub kwoty). Wszystko to dzieje się bez konieczności posiadania wiedzy o skomplikowanych formularzach. Użytkownik może utworzyć zaawansowany raport w kilka sekund.

December 22nd, 2009

System zarządzania dokumentami (ang. Document Management System) – narzędzie informatyczne pozwalające na przetwarzanie wszelkich form dokumentów powstających w organizacjach: przetwarzanie dotyczy zarówno dokumentów wewnętrznych dotyczących współpracy różnych obszarów funkcjonalnych organizacji, jak również dokumentów napływających z otoczenia (np. zamówienia od klientów, faktury, listy, i inne). W zakresie zarządzania wiedzą techniki te w szczególny sposób wspomagają obszar gromadzenia i organizowania zasobów wiedzy.

Na szczególną uwagę w zakresie zarządzania dokumentami zasługuje wzrost popularności narzędzi OCR (Optical Character Recognition) przetwarzających dokumenty z formy papierowej (graficznej) w formę tekstową dającą się w prosty sposób indeksować i zapisywać we wszelkiego rodzaju komputerowych bazach danych.

Spis treści

//

Funkcje informatycznych systemów zarządzania dokumentami

  • rejestrowanie
  • porządkowanie
  • klasyfikacja
  • zarządzanie wersjami
  • zarządzanie sposobami obiegu dokumentów
  • archiwizacja
  • powiadomienia osobiste bądź dla grup użytkowników o zmianach
  • monitorowanie plików i folderów
  • pozwala na pracę na plikach o różnych formatach
  • operacje przenoszenia, wysyłania w obieg, usuwania

Każdy dokument posiada metrykę określającą informacje ogólne dokumentu. Dane znajdujące się w metryce mogą być definiowane przez użytkownika systemu.

Niektóre systemy zarządzania są zintegrowane z systemami workflow, gdzie każda z osób pracuje nad dokumentem na swoim poziomie kompetencji a następnie przekazuje go kolejnym pracownikom.

Zobacz też

  • system zarządzania treścią
  • Workflow

Przypisy

  1. Larry Masinter: Document Management, Digital Libraries and the Web (ang.). 9 czerwca 1995. .

Przykładowe aplikacje zarządzania dokumentami

Linki zewnętrzne

December 22nd, 2009

Zarządzanie taborem (także: Zarządzanie flotą) (ang. fleet management) – jest to proces logistyczny dotyczący środków transportu polegający na alokacji i przepływie środków transportu, zasobów ludzkich oraz innych zasobów w powiązaniu z innymi procesami logistycznymi realizowany poprzez uporządkowany zbiór czynności (planowanie, organizowanie, kierowanie i kontrolowanie). Uwzględnia się kryteria: czasu, efektywności spełniania celów organizacji, kosztów oraz lokalizacji. Celem zarządzania flotą jest porządkowanie działań mających na celu osiąganie pożądanych wyników jak również wykonywanie zadań przy optymalnym wykorzystaniu floty.

W ogólności termin ten odnosi się do całości zagadnień związanych z zarządzaniem środkami transportu – począwszy od ich przydziału do określonych zadań, poprzez nadzór nad serwisem, po wybór odpowiedniej polityki paliwowej. Do efektywnego zarządzania flotą praktycznie niezbędne jest stosowanie odpowiedniego oprogramowania komputerowego.

Zadania zarządzania flotą to:

  • dysponowanie środkami transportowymi,
  • zapewnienie wysokiej dostępności floty,
  • koordynowanie działań,
  • kontrolowanie wykorzystania floty oraz nadużyć.

Wspomaganie decyzji w zarządzaniu flotą

Dziedzina wspomagania decyzji zajmuje się problematyką zarządzania flotą, szczególnie w zakresie planowania. Ze względu na duży stopień trudności problematyka ta podejmowana jest niezależnie w kilku aspektach:

  • problem przydziału środków transportowych do zadań oraz odpowiednich baz transportowych
  • problem ustalenia wymaganej liczebności i kompozycji taboru
  • problem ustalenia liczby pracowników niezbędnych do obsługi taboru
  • problem planowania odpowiednich marszrut do posiadanej floty pojazdów
  • problem selekcji nowego taboru oraz planowania wymiany już istniejącego taboru.

, aczkolwiek obecnie występuje tendencja do łączenia poszczególnych problemów w całość. Procedury rozwiązujące powyższe problemy mogą być częściowo lub w całości zaimplementowane w programach komputerowych.

Inne rozwiązania techniczne

Do innych rozwiązań ułatwiających zarządzanie flotą zaliczyć można:

  • systemy OBD diagnozujące i informujące o uszkodzeniach pojazdów.
  • systemy nawigacji satelitarnej (GPS)
  • systemy informacji geograficznej (GIS)
  • systemy komunikacji bezprzewodowej (np. GSM)
  • tachografy (cyfrowe)

Przypisy

  1. “Zarządzanie flotą jako proces logistyczny” na wortalu flota.com.pl
  2. Wielokryterialne wspomaganie decyzji w transporcie drogowym, Jacek Żak, Wydawnictwo Politechniki Poznańskiej, Poznań 2005, ISBN 83-7143-591-6

najlepsze strony internetowe dla ciebie - strony internetowe
pozycjonowanie
Tanie pozycjonowanie częstochowa
ceneo budowa ceneo budowa ceneo budowa
drukarki zebra